elkeschrijft » Never not reading.

Never not reading.

Gepubliceerd op 11 december 2020 om 11:37


Ik ben een boekenwurm. Al altijd geweest. Ik ben dan ook suuuuper euforisch dat beide kinderen hier thuis ook zo graag lezen! Zowel Fie als Ties leerden eigenlijk zichzelf lezen als vijfjarige. Even nerdy als hun mama (ik kon dat niet hoor, op die leeftijd. allé, denk ik toch, moetie?). Ties is zo mogelijk nog sneller dan zijn grote zus. We hebben het vaak niet door. Ik betrapte hem wel eens om 5u 's ochtends dat hij aan 't lezen was in zijn bed, vorige week nog. "Maar ik zit nog maar aan mijn derde boek, hoor, mama." OK, 't MAF gehalte is niet gelijk aan dat van de mama, hehe :o).

Wij hebben altijd boekjes voor gelezen aan hen, dat is een meerwaarde, denk ik wel. Al geef ik toe dat ik dat vaak lastig vind, dat is het moment dat je zelf gewoon in de zetel wil ploffen, maar eens je bezig bent, is het zo gesjellig. P. leest nog iedere avond voor aan Ties, als hij niet thuis is, dan doe ik het. Ik weet niet goed hoe dat ritme er in geslopen is, waarschijnlijk omdat ik zo energieloos ben 's avonds. Op dit moment is dat de GVR van Roald Dahl. Zalig nostalgisch, hé? Remember het drankje fropskottel, waarvan de bubbels niet omhoog maar naar beneden dartelen?!

Herken je dadde, dat je soms wat woorden over slaat of anders formuleert? Ties is helaas in de fase dat hij mee leest en hij dan zegt: 'hoe, dat heb je toch niet gelezen?' Hahaha - betrapt!


Enter mijn eigen boeken. Ik vertelde al dat ik mezelf het verbod had opgelegd om dit jaar nog boeken te kopen. Ik wist dat ik nog wat boeken had die ik nog moest lezen... nu heb ik ze deze week uit mijn boekenkast (pardong, onze boekenkast) gehaald en 't blijken er toch meer dan ik dacht. Shame on me. Ik dacht: ik deel ze eens met jullie?

Nicci French: de mengeling van het schrijverskoppeltje Nicci Gerrard & Sean French. Mijn all-time favorites! Psychologische thrillers, dat lees ik echt graag. Leren kennen door mijn mama (zij leest echt veel en graag en echt supersnel, nooit gezien!). Dit is de laatste nieuwe van dit jaar, 't zou tof zijn moest ik 'm nog in 2020 kunnen lezen :).

Dimitri Verhulst: ik leerde hem kennen door De Helaasheid der Dingen - ik zie dat dat van in 2006 is (miljaar de tijd vliegt)! Naar aanleiding van een artikel in de HUMO heb ik dit boek gekocht: 'Ongedateerde dagboeken' is de ondertitel van zijn nieuwe boek, 'Onze verslaggever in de leegte'. Over zelfvernietiging: erg rauw, maar een leeservaring naar 't schijnt. Ik trek vaak naar zo'n boeken, ik geloof dat het iets is met kwetsbaarheid en herkenbaarheid, hoe eng en confronterend het ook soms is. Zeer benieuwd.

Kosters & Jenkins: naar het duo Cathérine Kosters & Elspeth Jenkins. De eerste is een vriendinne van mijn eigen goeie vriendinne :). Ze komt er efkes in voor, dus dat moet ik uitpluizen hé. Ik denk ook dat het kluchtig is! Ik volg Cathérine al een tijd via Instagram en 't is echt tof. De ondertitel is: 'Zo maak je het (niet) in de modewereld'. Zie zelf maar: https://www.personanonprada.com/kosters-jenkins.

Jonas Jonasson: omdat het boek 'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween' zo goe en wel grappig was, kon ik deze niet laten liggen, hé? En dat staat ook schoon in de boekenkast, zo naast elkaar. Ja, soms ben ik zo oppervlakkig!

Anne Catherine Bomann: Agathe, kocht ik vorig jaar bij Davidfonds. Ik ben opgegroeid met het boekske van 't Davidsfonds waar je dan boeken kunt uitkiezen. Hééérlijk vind ik dat :). Niet getipt dus, gewoon old skool gekozen op basis van den achterflap: "Een psychiater in Parijs staat op het punt om met pensioen te gaan. Hij telt de maanden af. Tot zijn grote ergernis heeft zijn secretaresse nog een nieuwe patiënte aangenomen. Een Duitse vrouw die Agathe heet. Maar juist deze Agathe houdt hem een spiegel voor en hij raakt door haar gefascineerd..." Klinkt goed, hé? En 't is maar een dun boekje, dat is ook eens leuk dacht ik zo zelf zo.

Hanne Luyten: booming book writer since ikweetheteigenlijkniet, maar vree recent. Ze lacht met haar eigen blunders, net als ik, ik volg ze ook via Instagram en dus heb ik haar halve webshop per ongeluk al geplunderd: www.hanneluyten.be / cadeautjestip voor groot en klein.

Joseph Pontus: ik las er iets over in HUMO en het weekend erna begon mijn papa erover en dan weet ik: dat wordt zeker interessant! Ik heb 'm gekocht dus, maar ik denk dat ik 'm misschien cadeau geef aan papa (en dan kan ik hem nog altijd lenen hé, ahaaa). Ik hoop dus dat hij niet tot hier leest, haha! Joseph Ponthus verwerkte zijn ervaringen als uitzendkracht in de industriële abattoirs en visverwerkende fabrieken in Bretagne. Vandaar de titel dus: 'Aan de lopende band'. Ik deed dat graag, repetitief werk in een fabriek. Da's natuurlijk maar tijdelijk als vakantiejobber, maar ik denk dat dat was omdat ik dan goe mijn hoofd kon leeg maken. Als je in dit boek bladert, zie je geen standaard alinea's, vind ik wel intrigerend (hallo, nerd). En 't gaat ook over kleine gelukskes. Eigenlijk echt benieuwd...

Thomas Alberico: last but zekersnie least. Hij is in oktober komen spreken in één van onze lessen als ervaringskeirel. Zijn boek 'Geflipt' gaat over zijn leven met bipolaire stoornis (dat is het vroegere manisch-depressief). Ik vond 'm erg inspirerend, herkenbaar, eerlijk rauw, zoals het gewoon is. Zoals hij het beschreef is een boek schrijven echt niet moeilijk. Zijn quote: 'Ge moet gewoon uw schrijfsels binnen brengen en de uitgeverij doet eigenlijk al de rest!' :o) Maar miljaar zeg, wat een leven heeft hij al achter de rug... Ik ben al eens beginnen lezen, maar ik voelde me zelf niet super en dan is dat geen goeie combi. Zo slim ben ik ondertussen al wel, flink hé!


Ik geef misschien nog efkes mijn verlanglijstje mee, je weet nooit wie dat hier allemaal leest hé (muhaha):
- de spiksplinternieuwe beeldroman van Floor Denil: 'Arlo' - al zooooveel goeie dingen over gehoord.

- 'Krabben' van Daan Borrel en Milou Deelen: gehoord in de podcast van Werk & Leven. In het boek onderzoeken ze waarom vrouwen geneigd zijn elkaar genadeloos te veroordelen (wuvve catch eigenlijk hé).

- Yves Vasseur schreef recent 'De zaak Van Gogh' n.a.v. zijn onthulling twee jaar geleden dat een van de twee enige bekende foto's van de schilder eigenlijk een foto van diens broer Theo is. Gezien mijn fascinatie voor deze rosse Neejderlander ben ik dus - wel ja - gefasjieneejrd.

 


MET WELK BOEK ZOU IK BEGINNEN VAN MIJN STAPEL NOG TE LEZEN BOEKEN?
Bedankt voor je antwoord.


Hou jullie goed!

xxx

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

zussie
4 maanden geleden

Je mag altijd meer van die blogs schrijven! Ik heb altijd fascinaties gehad voor zulke boekentips/boekenreviews :)) Agathe heb ik al gelezen, het is een speciaal boek, leest vlot. En naar de rest ben ik benieuwd!

wouter devolder
4 maanden geleden

mo zo tof dat jullie voorlezen,dat moet een band scheppen denk ik. zelf ben ik nooit een boekenwurm geweest,altijd meer sportief geweest. de boeken en auteurs hier zijn chinees voor me,maar zolang jij er jezelf in kwijt kan is da super he. veel leesplezier alvast!